นิยามกับความรัก - เพื่อน
posted on 15 Nov 2008 22:29 by almonne in loveเค้าโครงจากเรื่องจริง
"อะไรคือสิ่งที่เรียกว่าความรักกันนะ"
-------------------------------
"นั่นใครน่ะ" เด็กสาวหันไปถามเพื่อนสาวหลังจากเพื่อนสาวตัวดีเดินกลับมา
"ริบบิ้น แกบอกฉันมานั่นใคร"
"เออ...ณุ่นเค้ารู้เเล้วน่า บอกกก็ได้ ไม่ต้องทำหน้าตาแบบงั้นเลย" ริ้บบิ้นพูดปัดเมื่อเห็ท่าทางงอนของณุ่น
"นั่นน่ะ แฟนเค้าเอง" ริ้บบิ้นว่า บนใบหน้ามีรอยแดงแอบแฝงอยู่
"ชื่อไร อยู่ม.ไหน" ณุ่นถามเหมือนเเม่หวงลูก
"เออใหญ่ เเต่เค้าเรียกมันว่าเตี้ย อยู่ม.3"
"สมควร" ณุ่นพูดเบาๆ
"อะไรนะ"
"ไม่มีอะไร ฉันว่าล่ะ ว่าเเต่มันหล่อตรงไหนเนี่ย" ณุ่นชะโงกหน้าไปมองเด็กผู้ชายที่นั่งอยู่บนเเบะรถมอเตอร์ไซค์ของใครซักคน แล้วหน้าตาแหย๋แก๋ เด็กชายผิดดำเข้ม ตาตี่จนเหมือนหลับตา เเถมหน้าก็ออกท้วมๆ แถมถ้าไม่ผิดตะกี้ที่เพื่อนเธอเดินไปตัวเพื่อเธอกับผู้ชายคนนั้นคงพอๆกัน ดูยังไงก็ไม่เหมาะกับเพื่อนเธอซักนิด ไม่เเม้ซักนิดเดียว เเต่ในเมื่อเพื่อนเธอชอบเเล้วจะทำยังไงล่ะ
ริบบิ้นส่ายหน้าไม่เธอไม่ว่าเจ้านั่นหล่อซักนิด เเต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำมเธอถึงรับนายนั่นเป็นแฟนได้นะ
"ไม่ ไม่หล่อเลย แต่ไม่รู้สิ ว่าแต่เราจะขึ้นไปบนห้องกันได้ยังเดี๋ยวไอ้พวกนั้นก็สงสัยหรอก อีกอย่างอย่าบอกเรื่องนี้กับใครนะ" ณุ่นยักไหล่
"ตกลง ไม่บอกก็ไม่บอก"
-------------------
"เอ้ยแกไปไหนมา" เด็กสาวตัวเล็กที่นั่งอยู่บนระเบียงหน้าห้องถามทันทีที่ริบบิ้นกับณุ่นขึ้นมาถึงบนห้อง
"แบบว่าไอ้ริบบิ้นมันเอาของไปให้แฟนมันน่ะ ฎาแกรู้ไหมว่าแฟนมันน่ะโครตไม่หล่ออย่างเเรง" ไอ้ณุ่นพูดยาวโดยลืมไปเสียสนิดว่าเมื่อซักครู่พูดอะไรกับริบบิ้นไว้
"แก" ริบบิ้นพูดเสียงสยองเเล้วจัดการฟากเพื่อนตัวเเสบไปฟาดหนึ่ง
"ไอ้สมองปลาทอง ไหนบอกว่าไม่บอกวะ" ริบบิ้นเเอะ ณุ่นยิ้มแหย่ๆ
"กรุขอโทษ เอาน่า ไอ้ฎาก็เพื่อนกัน บอกมันเหอะ" ณุ่นว่า พร้อมส่งสายตาเหมือนลูกเเมวน่าสงสสารไปให้เพื่อ เเต่สายตาของริบบิ้นหาได้สงสารไม่
"เออๆๆ ช่างเหอะ" ริบบิ้นว่า เอาเถอเธอน่าจะรู้อยู่เเล้วว่าเพื่อสมองปลาทองของเธอมันลืมง่ายยิ่งกว่าปลาทอง
"ว่าเเต่ใครคือแฟนริบบิ้น" ฏาเอียงคอถามอย่างสงสัย "แต่เค้าไม่อยากรู้หรอก ไม่ใช่เรื่องของเค้า" คำพูดนั้นเล่นเเทงเข้าใจดำเพื่อนทั้งสองที่อยู่ข้างๆ ที่คนหนึ่งความจริงอยากเล่าใจจะขาด ส่วนอีกคนหนึ่งที่สนใจอยากนำเสนอเป็นพิเศษ
---------------------------
"เฮ้ยๆๆ แกๆๆเค้ารักเจ็ดหว่ะ เค้าโครตรักมันเลย งุงุงุ ปีนี้เมื่อไหร่จะได้ไปเที่ยวบ้านเจ็ดอีกนะ" เด็กสาวผู้มีทรงผมโด่นเด่นที่สุดในห้องก็ว่าได้ ทรงผมนั้นเพียงมองก็รู้ว่าคือใคร มันเป็นทรงผมที่สามารถขับมอเตอร์ไซค์บนถนนได้โดยไม่ถูกตำรวจจับ
"เออ เเล้วเรื่องเป็นไงต่อ ย๋า" ริบบิ้นถาม ตามประสา ท่ามกลางแดดอบอุ่นของแสงแดดกลางสนามหญ้าของโรงเรียน ลมหน้าหนาวพัดเย็นๆ ช่างช่วงเช้าที่ช่างเหมาะกับการทำหูทวนลมกับคำพูดของผอ.เเละหันมาสนทนาพูดคุยกัน
"ก็ทีนี้..." ณุ่นหันออกมาจากวงสนทนาเเล้วหันมาจ้องฏาเเทน เเต่เเล้วสายตาอันเฉียบไวก็มองเห็นบางอย่างที่แถวชั้น.3
"เฮ้ย" ณุ่นอุทานเสียงหลง จนฏาที่นั่งอยู่ข้างหันมามอง
"ทำไม" ฏาถามเสียงเรียบ ณุ่นไม่พูดอะไรแต่ชี้มือไปยังปลายแถวม.3
"หรือว่า" ฏาหันกลับมาถามอย่างสงสัย ณุ่นพยักหน้าหงึกๆเเทนคำว่าใช่
"น้องค่ะ มีปัญญาอะไรกับเพื่อนห้องพี่รึเปล่าค่ะ" เสียงดังมาจากด้านข้างเรียกให้สองสาวหันไปดูทันที เด็กหญิงตัวเล็ก บนเสื้อปักว่าม.3 นั่งอยู่ตรงหน้าไหมสาวร่างอ้วน
"เออ เปล่าค่ะ เเบบว่าคนรู้จัก" ณุ่นชิงตอบ ตายเเล้วความรับริบบิ้นจะแตกก็คราวนี้ล่ะ
"ใครหรอพี่ฝ้าย" ไหมถามอย่างสงสัย ไอ้นี้มันอยากรู้ไปทุกเรื่องจริงๆ
"ก็นั่นมันชื่อไอ้บิ้ก นิสัยมันก็ไม่ค่อยดีหรอกนะ มันน่ะตามจีบพี่อยู่ แต่พี่ไม่เล่นด้วยเฉยๆหรอก"
edit @ 15 Nov 2008 23:44:55 by almonne'